*φωτογραφία αρχείου *φωτογραφία αρχείου

Χολοκυστίτιδα: Προσοχή στην οξεία της μορφή – Γιατί πρέπει να χειρουργείται αμέσως

Μειωμένο κίνδυνο επιπλοκών έχουν οι ασθενείς με οξεία χολοκυστίτιδα (μια φλεγμονή της χοληδόχου κύστης) που χειρουργούνται εντός 72 ωρών, σύμφωνα με μια μελέτη που παρουσιάστηκε στο Κλινικό Συνέδριο του Αμερικανικού Κολλεγίου Χειρουργών, το οποίο διεξήχθη στο Σαν Φρανσίσκο

Όταν η χειρουργική επέμβαση αναβάλλεται για περισσότερες από 3 μέρες, οι ασθενείς έχουν υψηλότερα ποσοστά επιπλοκών, επανεισαγωγές και παρατεταμένη παραμονή στο νοσοκομείο.

Όπως εξηγεί ο δρ Αναστάσιος Ξιάρχος, Δ/ντής Χειρουργικής Κλινικής Ομίλου Ιατρικό, Ιατρικό Περιστερίου, Ερευνητής & Διδάσκων στο εργαστήριο Βιοπληροφορικής & Ανθρώπινης Ηλεκτροφυσιολογίας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, οι χολόλιθοι είναι μικρές «πέτρες» που συνήθως αποτελούνται από χοληστερόλη και  σχηματίζονται στη χοληδόχο κύστη.

Συνήθως δεν προκαλούν συμπτώματα, αλλά μπορεί περιστασιακά να προκαλέσουν κολικούς ή οξεία χολοκυστίτιδα. Η οξεία χολοκυστίτιδα είναι φλεγμονή της χοληδόχου κύστης, που συνήθως προκύπτει όταν ένας χολόλιθος αποφράξει τον κυστικό πόρο, μέσω του οποίου διοχετεύεται η χολή στο λεπτό έντερο προκειμένου να γίνει η πέψη των λιπαρών τροφών.

Το κύριο σύμπτωμα της οξείας χολοκυστίτιδας είναι ο ξαφνικός, έντονος και πολλές φορές επίμονος πόνος στην πάνω δεξιά πλευρά της κοιλιάς που μπορεί να απλώνεται στον δεξιό ώμο. Μερικά άτομα μπορεί να εμφανίσουν επίσης πυρετό, εφίδρωση, απώλεια όρεξης, ίκτερο και τυμπανισμό.

Η οξεία χολοκυστίτιδα είναι δυνητικά σοβαρή κατάσταση, λόγω του κινδύνου επιπλοκών. Συνήθως απαιτεί εισαγωγή στο νοσοκομείο, όπου αντιμετωπίζεται με ανάπαυση, νηστεία, ενδοφλέβια χορήγηση υγρών και αντιβιοτικών, καθώς και παυσίπονων. «Η αφαίρεση της χοληδόχου κύστης συνιστάται για να αποφευχθεί η επανάληψη της οξείας χολοκυστίτιδας και να μειωθεί ο κίνδυνος εμφάνισης δυνητικά σοβαρών επιπλοκών», διευκρινίζει ο κ. Ξιάρχος.

Όσον αφορά στον χρόνο που πρέπει να πραγματοποιηθεί η χολοκυστεκτομή, όπως ονομάζεται η επέμβαση αυτή, οι περισσότερες έρευνες που έχουν διεξαχθεί εστίασαν στο κατά πόσον πρέπει να γίνει εντός 7 ημερών από τη διάγνωση ή μπορεί να καθυστερήσει 4-6 εβδομάδες, ενόσω υποχωρεί η φλεγμονή.

Τα ευρήματα των περισσότερων μελετών συγκλίνουν υπέρ της εκτέλεση της χολοκυστεκτομής εντός της πρώτης εβδομάδας από την εισαγωγή. Λιγότερες είναι οι μελέτες που έχουν εξετάσει τα αποτελέσματα της εγχείρησης μέσα στην πρώτη εβδομάδα. Μεταξύ αυτών και μια έρευνα με επικεφαλής συγγραφέα τον Dr. Michael T. Scott, του Πανεπιστημίου Robert Wood Johnson, στο New Brunswick, που εξέτασε δεδομένα που συλλέχθηκαν από το Αμερικανικό Πρόγραμμα Βελτίωσης Χειρουργικής Ποιότητας, του Αμερικανικού Κολλεγίου Χειρουργών (ACS NSQIP), μεταξύ 2012 και 2016. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, 49.320 ασθενείς υποβλήθηκαν σε μη προγραμματισμένη λαπαροσκοπική ή ανοιχτή χειρουργική επέμβαση για οξεία χολοκυστίτιδα. Από αυτήν την ομάδα, περισσότεροι από 9.500 ασθενείς, ή 19,5%, περίμεναν τουλάχιστον 72 ώρες μετά την εισαγωγή για χειρουργική επέμβαση, ενώ το 54,3% υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση μεταξύ 24 και 72 ωρών μετά την εισαγωγή.

Η μελέτη διαπίστωσε ότι οι περισσότεροι ασθενείς που εγχειρήθηκαν εντός 24 ωρών από την εισαγωγή επέστρεψαν στο σπίτι αυθημερόν ή την επομένη. Όταν η επέμβαση καθυστέρησε 72 ώρες ή περισσότερο, η συνολική παραμονή στο νοσοκομείο ήταν κατά μέσο όρο 4,9 ημέρες. Σε σύγκριση με τους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση εντός 24 ωρών, εκείνοι που καθυστέρησαν να εγχειρηθούν είχαν αυξημένο κίνδυνο για ανοιχτή χολοκυστεκτομή, μετεγχειρητική σήψη και επανεισαγωγή εντός 30 ημερών.

«Η χοληδόχος κύστη είναι ένα χρήσιμο όργανο, αλλά δεν είναι απαραίτητο, καθώς το ήπαρ  θα εξακολουθεί να παράγει χολή και μετά την αφαίρεσή της. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε λαπαροσκοπικά, δηλαδή χρησιμοποιώντας ειδικά χειρουργικά εργαλεία που εισάγονται είτε μέσω μίας τομής 1 εκ. και τριών τομών 0,5 εκ. είτε μόνο μέσω μιας μικρής οπής από τον ομφαλό (single port), ή με την κλασική ανοιχτή μέθοδο, όπου αφαιρείται μέσω μιας μεγάλης τομής 12 εκατοστών.

Σαφώς, η λαπαροσκοπική μέθοδος υπερτερεί, λόγω της μηδαμινής απώλειας αίματος και του ελάχιστου μετεγχειρητικού πόνου. Οι μετεγχειρητικές  επιπλοκές που έχουν σχέση με το τραύμα σχεδόν εξαλείφονται, όπως και οι αναπνευστικές και οι καρδιαγγειακές επιπλοκές», καταλήγει ο κ. Ξιάρχος.

Πηγή: iatropedia

Σχετικά Άρθρα

Προσθήκη σχολίου

Παρακαλείστε να είστε κόσμιοι και να σέβεστε τους συνομιλητές σας. Σιγουρευτείτε πως έχετε εισάγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το σύμβολο (*).

Σήμα πιστοποίησης του Μητρώου των Διαδικτυακών Μέσων Ενημέρωσης